ذكر وقايع سال پانصد و پانزدهم از رحلت خير البشر از جمله وقايع اين سال آنكه در ماه شعبان دبيس بن صدقه به دست تاج الملوك بورى بن طغتگين ، فرمانرواى دمشق ، گرفتار شد و از وى امير عماد الدّين اتابك زنگى گرفت . كيفيت گرفتارى دبيس بن صدقه به دست تابع الملوك در تواريخ معتبره چنين آورده شده كه چون دبيس از ترس لشكر سلطان محمود به صرخد « 1 » آنجا را گذاشته به برّ عرب رفت چنانچه سابقا تفصيل آن قلمى شد - و در آن بريّه در كار خود حيران و متفكّر مىبود كه به يك ناگاه قاصدى از قلعهء صرخد - كه از مشاهير قلاع ولايات شام بود - به او رسيد . پيغام قاصد آن‌كه صاحب آن قلعه فوت شده و از وى كنيزكى ترك مانده كه بر آن قلعه و آنچه در آنجاست از خزاين و ذخاير و اموال استيلا يافته . و چون آن كنيزك نگاه داشتن آن قلعه را نمىتواند كرد ، عن‌قريب است كه جمعى به قصد آن قلعه درآمده او را ضايع مىسازند . بنابراين ، التماس آن دارد كه اگر امير متوجّه آن قلعه شود آن كنيزك را ، كه با وجود عقل و كياست و تدبير امور به حسن و جمال آراسته است ، به عقد نكاح خود درآورده آن قلعه را به تصرّف درآورد ، دور نخواهد بود . چون دبيس اين پيغام را شنيد ، آن را از نعم غيرمتوقعه دانسته فى الحال همراه آن كسان ، كه كنيزك فرستاده بود ، متوجّه قلعهء صرخد شد . اتّفاقا در شب تاريك راهبران راه گم كرده به جانب شرقى شهر غوطه « 2 » كه جمعى از قبيلهء بنى كلب در آن سرزمين مىبودند ، افتادند . و چون

--> ( 1 ) . قلعه‌اى است حصين و ولايتى نيكو و وسيع از اعمال دمشق . شراب منسوب به آن معروف است . - لغتنامهء دهخدا . ( 2 ) . ناحيهء وسيعى كه دمشق جزء آن است . - ياقوت ، معجم البلدان .